Szanowni Państwo,

Głęboką radością i dumą napawa mnie fakt, że to już 15 lat - Fundacja Matio nie tylko trwa, ale i dynamicznie się rozwija. Kiedy wraz z obecnym Prezesem Pawłem Wójtowiczem powoływaliśmy ją do życia mieliśmy wiele nadziei - na to, że będziemy mogli pomagać chorym ludziom, na to, że starczy nam wytrwałości, by pozyskiwać potrzebne środki finansowe, a przede wszystkim, by połączyć wszystkich tych, którzy chcą toczyć walkę z mukowiscydozą. W 1996 roku już doskonale znałem tę chorobę, podobnie jak Paweł. Znaliśmy ją z jak najgorszej strony - odebrała nam synów. Ale wtedy wiedzieliśmy, że nie można pozwolić się jej panoszyć, że trzeba wesprzeć ludzi, którzy nie mają sił na walkę, którym potrzeba nadziei.

Znany brazylijski pisarz Paulo Coelho powiedział, że w życiu istnieją rzeczy, o które warto walczyć do samego końca. Takie było nasze zamierzenie, kiedy 15 lat temu powstawała MATIO Fundacja Pomocy Rodzinom i Chorym na Mukowiscydozę. Wiedzieliśmy wówczas i wiemy teraz, że będziemy do samego końca walczyć, by ludzie z mukowiscydozą mogli godnie przeżyć dany im czas, by mogli realizować marzenia, a przede wszytkim nie czuli się samotni. Tak jak kilkanaście lat temu czułem się ja. Nie było internetu, nie było dostępu do środków masowego przekazu, ludzi z podobnymi problemami poznawało się u lekarzy - pod warunkiem, że udało sie trafić na właściwych. Nie wiem czy uwierzycie, ale wtedy właściwe rozpoznanie mukowiscydozy nie było standardem. Błędna diagnostyka tej choroby powodowała ogromne spustoszenia w organizmach chorych, a gdy w końcu udało się ją rozpoznać okazywało się, że straciliśmy już kilka lat życia. Dlatego badania przesiewowe noworodków w kierunku mukowiscydozy są niezbędne i nigdy nie powinno się ich zaniechać! Sami wiecie, że wcześnie rozpoznając wroga można z nim walczyć, nieznany podstępnie pozbawia sił. Pozwólcie więc, że podziękuję tu wieloletniemu członkowi Rady Fundacji, mojemu przyjacielowi, prof. Wojciechowi Cichemu. Zawsze nas wspierał i wspiera swoją wiedza medyczną, autorytetem, który imponuje młodym kadrom. To wszystko skutkuje coraz lepszą opieką medyczną nad naszymi chorymi, coraz większą liczbą lekarzy zainteresowanych mukowiscydozą.

Kiedy patrzę na te 15 lat myślę, że nie jestem w stanie wymienić wszystkich, którzy nam pomogli. Byli i są to ludzie młodzi i starzy, ale każdy z nich wniósł do tej Fundacji czy to młodzieńczy zapał i energię, czy madrość przeżytych lat. Chcieliśmy łączyć ludzi z mukowiscydozą, ale myślę że łączymy pokolenia. Pracują z nami wolontariusze w bardzo różnym wieku, zdrowi i chorzy. Gdy przeżywałem moją osobistą stratę, jak każdy w takim momencie, byłem pełen buntu, żalu, poczucia niesprawiedliwości. Dzisiaj na mukowiscydozę patrzę inaczej - widzę, jak wielką siłą są ludzie dobrej woli, którzy nie tylko mogą ratować chorych przez medyczne czy farmaceutyczne odkrycia, ale także poprzez dzielenie sie energią i poczuciem, że wszystko, co nas dotyka dzieje się po coś. 

Kiedyś zapytałem syna, czy ma żal do mnie i swojej mamy, że urodził się z mukowiscydozą. “Tato - powiedział - ktoś musi wyciągnąć ten pusty los”. Dzisiaj myślę, że był nie do końca pusty. To dzięki synowi podjąłem walkę z tą nieubłaganą chorobą i dzięki niemu czuję się dumny - z Was wszystkich. Dzisiaj pełnię funkcję  Przewodniczącego Rady Fundacji i wiceprezesa, mniej zmagam się z papierkową codziennością związaną z jej prowadzeniem. Ale jestem dumny z Was, którzy sprawiacie, że Fundacja MATIO wciąż się rozwija. Dziękuję wszystkim jej pracownikom, współpracownikom i wolontariuszom. O ile 15 lat temu potrzebowaliśmy iskierki nadziei, by pomogła nam wytrwać w podjętych zadaniach, dzisiaj mamy już ogień, który nie zgaśnie. Teraz potrzeba nam jeszcze leku na mukowiscydozę - i ufam, że niebawem i to życzenie się spełni.

Stanisław Sitko

Drodzy Przyjaciele,

nie będę mówił o emocjach, jakie towarzyszą naszemu Jubileuszowi, bo Stanisławs wyraził już to, co czuję. Pozwólcie, że jeszcze raz tylko podkreślę swoją dumę - dumę z nas wszystkich. Myślę, że mamy do niej prawo, kiedy patrzymy na ilość konferencji i szkoleń zorganizowanych przez te 15 lat, doroczne Ogólnopolskie Tygodnie Mukowiscydozy, warsztaty dla kadry medycznej. Teraz pracujemy na wielu frontach, starając się o poszerzenie wiedzy na temat tej choroby wśród lekarzy i studentów medycyny, ale i reszty społeczeństwa. Nawiązujemy wspólpracę z międzynarodowymi organizacjami, realizujemy projekty unijne. Pierwszym planem naszego działania jest jednak troska o naszych podopiecznych, którym staramy się nieść pomoc tam, gdzie jest potrzebna. Cieszy nas, że te starania dostrzega coraz więcej osób, w tym tych, znanych ze szklanego ekranu. Dziękuję naszym ambasadorkom- paniom: Pulinie Holz, Aleksandrze Nieśpielak, Karolinie Marchlewskiej i panu Kacprowi Kuszewskiemu. Wierzę, że dobrze wybrali chcąc nas wspierać.

Dziekuję ludziom polityki, sztuki, medycyny, naszym wolontariuszom. Wracając do przywoływanego już na tej scenie Paulo Coehlo - skoro nie można się cofnąć, trzeba znaleźć najlepszy sposób, by pójść naprzód. Myślę, że my ten sposób już znaleźliśmy. Dziękuję Wam za chcecie iśc z nami.

Paweł Wójtowicz

Statuetki z okazji 15 lecia Fundacji :

1. prof. Halina Woś - statuetkę otrzymuje w podziękowaniu za stworzenie wzorcowego       ośrodka opiekującego się chorymi na mukowiscydozę i długoletnią pomoc okazywaną chorym na mukowiscydozę oraz wieloletnią współpracę z Fundacją
2. Irena Cygan - to kobieta, której energia zdolna jest oświetlić przynajmniej pół Krakowa. Dziękujemy za wieloletnie wolontaryjne wsparcie Fundacji w pozyskiwaniu i utrzymywaniu kontaktów ze szkołami i parafiami, a przede wszystkim za siłę, która pozwala wierzyć, że każdy mur jest do obalenia
3. prof. Wojciech Cichy - za długoletnią emocjonalną i merytoryczną pomoc w działaniach Fundacji na rzecz chorych na mukowiscydozę, za bezinteresowną walkę o ich reprezentację w społeczeństwie i rozwijanie pasji nauki u młodej kadry medycznej.
4. prof. Tomasz Grodzicki - statuetka za bezinteresowną pomoc w wspieraniu Fundacji MATIO w działaniu na rzecz chorych na mukowiscydozę i walkę o poprawę jakości życia chorych dorosłych
5. Dyrektor Zespołu Państwowych Szkół Muzycznych im. M. Karłowicza Witold Malinowski - w podziękowaniu za wieloletnią współpracę z Fundacją i przyjaźń jaką zechciał ją obdarzyć 
6. Poseł na sejm RP Ireneusz Raś - statuetka w podziękowaniu za długoletnią i   bezinteresowną pomoc okazywaną Fundacji i podejmowane działania na rzecz jej podopiecznych.
7. Joanna Jaworska - dziękujemy za zrozumienie i szerzenie wiedzy na temat mukowiscydozy, za pracę, która pozwala postrzegać chore dzieci nie przez pryzmat choroby, ale ich pasji i osobowości. Dziękujemy za wieloletnią bezinteresowną pomoc okazywaną przy wszystkich działaniach podejmowanych przez Fundację
8. dr Andrzej Pogorzelski - to lekarz z wielkim sercem, mimo że duszę oddał pulmonologii. Dziekujemy za ogrom czasu poświęconego potrzebującym pomocy dzieciom, za godziny dyżurów w Fundacji, by dzieci z okolicznych miejscowości mogły uzyskać konsultacje, bez kolejek i zapisów, za lata współpracy i bezinteresownj pomocy.
9. Tadeusz Steckiewicz - za wieloletnie wsparcie przy realizowaniu kampanii Ogólnopolskiego Tygodnia Mukowiscydozy
10. Wojewoda Małopolski Stanisław Kracik - statuetka w podziekowaniu za długoletnie i bezinteresowne wsparcie Fundacji w organizacji koncertów charytatywnych 
11. Telewizja Polska Oddział Kraków - za wieloletnią współpracę i szerzenie wiedzy społecznej nt. mukowiscydozy. 
12. ROCHE Polska Sp. z o.o. - to wieloletni partner wspierający działania Fundacji, doskonale rozumiejący i zawsze reagujący na potrzeby jej podopiecznych. Serdecznie dziękujemy za okazywane Fundacji serce.
13. Millward Brown SMG/KRC - dla długoletniego partnera Fundacji za szczególny i bezinteresowny wkład w szerzenie świadomości nt. mukowiscydozy. 
14. NUTRICIA Polska Sp. z o.o. - za wieloletnią partnerską współpracę i zrozumienie problemów, z jakimi codziennie stykają się chorzy. 

Fundacja chciałaby serdecznie podziękować i wyróżnić specjalną  statuetką za wkład, oraz działalność na rzecz podopiecznych Fundacji. W kolejności alfabetycznej:

Krakowska Młoda Filharmonia

Orkiestra Symfoniczna Krakowskiej Młodej Filharmonii Zespołu Państwowych Szkół Muzycznych im. M. Karłowicza w Krakowie składa się z uczniów szkoły muzycznej II stopnia. Realizują oni eksperymentalny program pracy w orkiestrze, którego celem jest przygotowanie do pracy w orkiestrach profesjonalnych bezpośrednio po ukończeniu średniej szkoły muzycznej. Krakowska Młoda Filharmonia bardzo często i regularnie występuje w Krakowie ( koncerty z cyklu Musica Ars Amanda, festiwal Nowohucka Wiosna Muzyczna, koncerty charytatywne), ale i innych miastach Polski i całej Europy. Współpracuje z kilkoma orkiestrami młodzieżowymi (Szwajcaria, Niemcy) i chórami (Holandia).